Wielkanoc

 

Samo pojęcie zaświatów ma oczywiście konotacje pogańskie, ale religie monoteistyczne chętnie czerpią z emocjonalnej siły pogańskich rytuałów, choć oficjalnie próbowały się od nich dystansować. Ostatecznie przecież, jeśli chce się odnieść sukces z nową religią, to wykorzystuje się cały dostępny repertuar symboli, twierdząc później, iż ma się do niego wyłączne prawo. Wiadomo na przykład, że Wielkanoc wchłonęła istniejący wcześniej pogański rytuał, celebrujący wydłużanie się dnia w formie “święta wiosny” albo “pieśni ziemi”.

Pascha jest prastarym żydowskim świętem. Po osiedleniu się Izraelitów w Palestynie święto zbioru jęczmienia i ofiary z pierwszego przaśnego placka (macy), w VII wieku przed naszą erą związane przez kapłanów z legendarnym wyjściem Izraelitów z Egiptu, obchodzone przez Żydów w pierwszą pełnię wiosenną, w większości wyznań chrześcijańskich przeniesione na pierwszą niedzielę po tej pełni, traktowaną jako rocznica zmartwychwstania Chrystusa.

Potrawa pascha to tradycyjny rosyjski sernik wielkanocny z białego sera, masła, śmietany, cukru, żółtek i wanilii, ukształtowany w ściętą piramidę lub kopiec, ozdobiony rodzynkami, bakaliami.

Samo pojęcie zaświatów ma oczywiście konotacje pogańskie, ale religie monoteistyczne chętnie czerpią z emocjonalnej siły pogańskich rytuałów, choć oficjalnie próbowały się od nich dystansować. Ostatecznie przecież, jeśli chce się odnieść sukces z nową religią, to wykorzystuje się cały dostępny repertuar symboli, twierdząc później, iż ma się do niego wyłączne prawo. Wiadomo na przykład, że Wielkanoc wchłonęła istniejący wcześniej pogański rytuał, celebrujący wydłużanie się dnia w formie “święta wiosny” albo “pieśni ziemi”.
“Śniadanie z Sokratesem”, Robert Rowland Smith, Carta Blanca, Warszawa 2012

Udostępnij: