Tlen [garść faktów o tlenie]

Tlen jest obecny we wszystkich zasadach, w przeważającej liczbie kwasów, soli oraz w wielu związkach organicznych. Tlen jest najbardziej rozpowszechnionym pierwiastkiem na Ziemi, stanowi 49,4% masy jej skorupy. W całej skorupie ziemskiej jest więcej atomów tlenu niż atomów wszystkich innych pierwiastków razem wziętych. Przeciętnie wśród 1000 atomów skorupy ziemskiej są 533 atomy samego tlenu, a 467 atomów przypada na wszystkie pozostałe pierwiastki łącznie.

W całej litosferze, w ramach skorupy ziemskiej atomy, a raczej jony tlenu, zajmują ponad 90% przestrzeni, a jony pozostałych pierwiastków – mniej niż 10%. Litosfera ziemska jest siecią jonową tlenu, w której zakątki powtykane są tylko wszystkie inne pierwiastki. Jak rodzynki w cieście.

Szybkość reakcji chemicznych z udziałem tlenu (jako substratu lub produktu) warto badać za pomocą bezprzewodowego czujnika tlenu (PS-3217). Po podłączeniu urządzenia do obsługującego je programu SPARKvue lub Capstone, możemy analizować wykresy zmian koncentracji O2 w czasie i badać, jak szybko się ona zmienia i od jakich czynników ta szybkość zależy.

Mamy też możliwość zbadania zmian stężenia tlenu rozpuszczonego w wodzie. I to zarówno w laboratorium, jak i w terenie, na przykład w stawach czy oczkach wodnych. Wystarczy skorzystać z bezprzewodowego czujnika tlenu rozpuszczonego PS-3224. Jeśli chcemy, doświadczenie może trwać wiele dni a czujnik zanurzony w wodzie będzie zbierał dane do pamięci wewnętrznej. Po zakończeniu eksperymentu trzeba tylko podłączyć urządzenie do komputera i odczytać zapisane informacje.

Tlen jest gazem bez barwy, smaku, zapachu. Istnieje jednak odmiana tlenu z „zapachem”. To ozon. Ozon (O3) jest odmianą alotropową tlenu, tworzącą się pod wpływem wyładowań elektrycznych. Przemiana zwykłego tlenu w ozon odbywa się  ze zmniejszeniem objętości. Ozon ma większą gęstość. Pod wpływem wyładowań elektrycznych 3 objętości zwykłego tlenu przechodzą w dwie objętości ozonu.

3O2 → 2O3

Ozon jest najsilniejszym środkiem utleniającym. Skutecznie niszczy bakterie. Gdy ozon zetknie się z substancjami organicznymi, te chętnie oddają mu swoje atomy tlenu, niszcząc w ten sposób życie przez utlenianie. Ozon w wysokim stężeniu ma zapach podobny do chloru.

Ozon powstaje także w górnych warstwach atmosfery, pod wpływem promieni nadfioletowych.

Czy ozon niszczy koronawirusa?

Istnieją natomiast naukowo potwierdzone dowody, że w wysokich stężeniach ozon może skutecznie przyczyniać się do eliminacji ze środowiska wnętrz bakterii, grzybów, a także wirusów takich jak wirus Polio, wirus Norwalk, parwowirusy czy wirusy HAV i HBV. Wykazano ponadto, że ozon niszczy także wirusa SARS-CoV odkrytego w 2003 r. Informacja ta jest o tyle ważna, że genom wirusa SARS-CoV-2 z 2019 r. cechuje się dużym podobieństwem (w około 85%) do tego z 2003 r. Istnieje zatem wysokie prawdopodobieństwo, że ozon będzie w stanie niszczyć otoczkę lipidową tego wirusa, przyczyniając się do jego unieszkodliwienia. Dla pełnego potwierdzenia tej tezy należałoby przeprowadzić wiarygodne badania ekspozycji na ozon nowego wirusa SARS-CoV-2.
Źródło: Centralny Instytut Ochrony Pracy

Litr tlenu w warunkach normalnych waży 1,43g.

1781 – wykazano, że woda jest związkiem wodoru i tlenu;

1808 – udowodniono, że ziemie są związkami tlenu i metalu.

Udostępnij: